بدون هدف

مي آيند ومي روند روزهاي عمر به سرعت برق وباد نه لذتي نه هيجاني نه شور و اشتياقي نه اميدي بي هدف پراز رنجهايي كه تمام نمي شود پر از بيهودگي كه هيچ وقت معني نمي شود اصراري هم به درنگ ندارم بگذار بگذرد اين روزهاي بي هدف فقط در اين انديشه ام كه هدف از خلقت من چه بوده آيا روزي خواهد رسيد كه احساس معنادار بودن پيدا كنم روزي خواهد رسيد كه سوالم جواب داشته باشد اين همه سختي ارزش ش را داشته يا نه؟

دفتریادداشت...